30 september 2026
In de afgelopen maand is er weer een aantal interessante artikelen verschenen in het European Journal of Psychotraumatology.
Een kwalitatieve studie onder 147 vrouwen onderzocht hoe gynaecologen en verloskundigen seksueel geweld het beste bespreekbaar kunnen maken. Deelnemers die hun ervaring met seksueel geweld gedeeld hadden met een gynaecoloog of verloskundige, vulden hierover een online vragenlijst in. Na reflexieve thematische analyse kwamen drie belangrijke thema’s naar voren. Allereerst kwam het belang van empathie, begrip van traumareacties, erkenning en voldoende tijd voor het gesprek naar voren. Ten tweede kwam de behoefte naar voren dat zorgprofessionals het initiatief nemen om seksueel geweld bespreekbaar te maken, bijvoorbeeld door hier actief naar te vragen en mogelijke verbanden met lichamelijke of psychische klachten toe te lichten. Ten derde gaven vrouwen aan behoefte te hebben aan regie over hun eigen verhaal en zorgtraject, bijvoorbeeld over de hoeveelheid details die zij willen delen, de gebruikte woorden en wie bij het consult aanwezig is. De bevindingen onderstrepen het belang van trauma-geïnformeerde zorg binnen de gynaecologische en verloskundige hulpverlening. Dit kan bijdragen aan het voorkomen van negatieve reacties en hertraumatisering en tegelijkertijd het herstelproces van vrouwen ondersteunen.
Bosma, N. S. W. M., de Klerk, H. W., Bicanic, I. A. E., Zuidema, L., Leemans, J., Maas, J. W. M., … van ’t Hooft, J. (2026). Supporting sexual assault disclosure: a qualitative study of women’s experiences and preferences in gynaecological and midwifery care in the Netherlands. European Journal of Psychotraumatology, 17(1). https://doi.org/10.1080/20008066.2026.2719211
Een klinische studie onder 90 vluchtelingen en asielzoekers onderzocht de effecten van multidisciplinaire traumagerichte behandeling en in hoeverre veranderingen in de verblijfsstatus een rol speelden bij de behandeluitkomst. Deelnemers, die behandeling volgden in twee psychosociale centra in Duitsland, vulden op verschillende momenten tijdens het behandeltraject vragenlijsten in over PTSS en depressie. De resultaten lieten zien een significante afname in psychische klachten zien aan het eind van de behandeling. Veranderingen in verblijfsstatus hadden geen significante invloed op de behandeluitkomst. Dit suggereert dat multidisciplinaire traumagerichte behandeling effectief kan zijn, ook binnen een context van aanhoudende juridische onzekerheid. Tegelijkertijd onderstrepen de bevindingen het belang van vervolgonderzoek naar de vraag in hoeverre langdurige juridische stabiliteit kan bijdragen aan het behouden van behandelwinst. Onzekerheid over de verblijfsstatus kan immers een belangrijke belemmering blijven vormen voor herstel en maatschappelijke integratie.
Kellermann, V., Koch, T., Nesterko, Y., Böhm, M., Dumser, B., & Geiling, A. (2026). Despite the obstacles: consistent treatment effects for traumatized refugees regardless of asylum status change. European Journal of Psychotraumatology, 17(1). https://doi.org/10.1080/20008066.2026.2692170
Een kwalitatieve studie onder 23 behandelaren binnen de kinder- en jeugdpsychiatrie onderzocht wat zij onder veerkracht verstaan en hoe zij dit integreren in de behandeling bij jongeren die zijn blootgesteld aan trauma. Deelnemers, werkzaam in academische centra voor kinder- en jeugdpsychiatrie in Nederland, namen deel aan focusgroepen. Deze werden geanalyseerd met inductieve thematische analyse. De resultaten lieten zien dat therapeuten veerkracht zien als een multidimensionaal en multifactorieel concept. Daarbij gaat het enerzijds om verschillende dimensies van veerkracht en anderzijds om de uiteenlopende factoren die veerkracht beïnvloeden. Ook kwam klinische ambiguïteit naar voren: therapeuten gaven aan verschillende uitdagingen te ervaren bij het integreren van het brede concept van veerkracht in de dagelijkse behandelpraktijk. De bevindingen laten zien dat veerkracht in de klinische praktijk nog moeilijk eenduidig te definiëren en toe te passen is. Dit onderstreept het belang van het ontwikkelen van concrete handvatten om theoretische modellen van veerkracht beter aan te laten sluiten bij de klinische praktijk en de traumabehandeling van jongeren.
Visser, I., Knipschild, R., van der Mheen, M., Van Dam, L., Wildschut, M., Lindauer, R. J. L., & Hein, I. (2026). Resilience in traumatised youth: qualitative study on therapists’ perspectives and practices. European Journal of Psychotraumatology, 17(1). https://doi.org/10.1080/20008066.2026.2712032
